Wczasy

wczasy, wakacje, urlop

< Poprzednia  1  2  [3]  4  5  Następna >

Położenie Słowiańskiego Parku ,jego granice i obszar

28 luty 2013r.

POŁOŻENIE PARKU, JEGO GRANICE I OBSZAR Słowiński Park Narodowy leży w województwie słupskim. Granica Parku przebiega ód brzegu morza w odległości ok. 1 km na zachód od miasta Łeby w kierunku południowym, obejmując jezioro Łebsko i łasy oraz torfowiska na jego wschodnim pobrzeżu, następnie na zachód od jeziora — wieś Kluki z otaczającym ją lasem, mierzeje Łebską i Gardnieńską i jezioro Gardno. Północną granicę Parku stanowi Morze Bałtyckie.


Historia Parku Słowińskiego

28 luty 2013r.

HISTORIA Tereny Słowińskiego Parku Narodowego należą pod względem geomorfologicznym do Pobrzeża Zachodniopomorskiego. Obszary te od najdawniejszych czasów zamieszkałe były przez ludność słowiańską. Już w drugiej połowie X w. zostały one przyłączone do państwa polskiego, a chociaż na pewien czas odpadły — jednak zależność od Polski istniała aż do końca XII w., kiedy to część Pomorza Zachodniego przeszła pod panowanie cesarstwa niemieckiego, następnie Danii i wreszcie margrabiów brandenburskich.


Roślinność i zwierzeta w Słowińskim Parku

28 luty 2013r.

ROŚLINNOŚĆ. Świat roślinny Słowińskiego Parku Narodowego jest niezmiernie ciekawy. Odzwierciedla on zmiany klimatyczne i środowiskowe, jakie występowały i nadal występują na tym terenie. Bezpośrednio po ustąpieniu lądolodu, ze względu na trudne wówczas warunki klimatyczne i siedliskowe, pierwszymi roślinami jakie się tu pojawiły były gatunki występujące dziś na tundrach północnych. Reliktami z tego okresu są: bażyna czarnojagodowa, malina moroszka — występująca w dużej ilości w rejonie Kluk — oraz zi-moziół północny.


Pomorski Rezerwat Przyrody

28 luty 2013r.

REZERWATY PRZYRODY. Celem zachowania w stanie niezmienionym najbardziej naturalnych i interesujących pod względem przyrodniczym fragmentów — utworzono w Słowińskim Parku Narodowym 11 rezerwatów ścisłych, na terenie których działalność człowieka ogranicza się do zabezpieczenia ich przed zniszczeniem łub zniekształceniem oraz do badań naukowych. Przejazdy, chodzenie lub przebywanie w tych rezerwatach osobom nieupoważnionym jest niedozwolone.


Spacery i wycieczki

28 luty 2013r.

1. Spacer na wzgórze Rowokół — ok. 2 km Od strony południowej Smołdzina, tuż za ostatnimi domami, wznosi się zbocze góry Rowokół, stanowiącej malownicze tło osiedla. Wzgórze, pokryte pięknym borem sosnowym z domieszką dębu i buka, ma kształt stożkowaty, przypominający wygasły wulkan. Jest też najwyższym punktem w paśmie morenowym, otaczającym Słowiński Park Narodowy (115 m n.p.m.) i widocznym nawet z odległych krańców Parku.


Szlaki Turystyczne

28 luty 2013r.

SZLAKI TURYSTYCZNE Na terenie Słowińskiego Parku Narodowego wyznaczone zostały dwa główne i jeden pomocniczy (łączący) szlaki turystyczne, prowadzące przez najpiękniejsze i najciekawsze jego partie. Szlaki główne


Historia Smołdzina

19 kwiecień 2013r.

Smołdzino to duża wioska licząca 1300 mieszkańców. Linia autobusowa PKS łączy Smołdzino z Klukami (20 min.) oraz z położonym na głównej linii kolejowej Gdańsk—Szczecin powiatowym miastem Słupskiem (1 godz. 25 min.). We wsi znajduje się restauracja, sklepy GS różnych branż, wiejski ośrodek zdrowia, apteka, poczta oraz stacja turystyczna PTTK. Historia Smołdzina rozpoczyna się w 1281 roku, kiedy to wieś (villa Smolsino) podarowana została klasztorowi w Białobokach pod Trzebiatowem nad Regą. W 1291 roku książę pomorski Bogusław IV zatwierdza darowiznę klasztorowi w Oliwie.


Strona 3 z 5, < Poprzednia  1  2  [3]  4  5  Następna >